Marjan Sierat (GroenLinks/PvdA) “We moeten de Ambachtse gemeenschap in haar sociale kracht laten groeien”
HENDRIK-IDO-AMBACHT - Met de komst van Marjan Sierat krijgt de Ambachtse gemeenteraad een nieuw gezicht dat zich wil richten op de sociale fundamenten van de gemeente. Ze is iemand die gewend is om te werken in omgevingen, waar nabijheid, vertrouwen en preventie centraal staan. Die ervaring neemt ze mee naar haar nieuwe rol. Niet om het wiel opnieuw uit te vinden, maar om bestaande structuren te versterken en te verbinden. In haar portefeuilles, bestaanszekerheid & armoedebeleid, verenigingen, recreatie & cultuur, en economie, kiest ze voor een koers die sociaal, realistisch en toekomstgericht is.
Eén van de eerste stappen die Marjan wil zetten, is het opstellen van een Armoedenota. Ze ziet dat Ambacht veel goede, maar losse initiatieven heeft en dat een samenhangend beleidskader ontbreekt. Zo’n nota moet richting geven, prioriteiten stellen en duidelijk maken wie waarvoor verantwoordelijk is. Niet als papieren exercitie, maar als een praktisch instrument dat inwoners daadwerkelijk helpt.
De noodzaak is volgens haar groot. Armoede in Ambacht is niet altijd zichtbaar, maar wel groeiend. De groep die haar het meest zorgen baart, zijn de werkende armen: mensen die net geen recht hebben op toeslagen, maar wel structureel tekortkomen. In het interview wordt deze groep treffend omschreven als inwoners die “net buiten de regelingen vallen, maar wél moeite hebben om rond te komen.” Of (éénsgezins)huishoudens met alleen AOW (en een klein pensioen): “Door de vergrijzing, heb je die ook in het rijke Ambacht.”
Marjan wil dat de Armoedenota inzet op vroegsignalering. Problemen ontstaan meestal niet van de ene op de andere dag; ze bouwen zich op. Het consultatiebureau dat de kinderen eruit haalt vanwege voeding en gezondheidsproblemen, de wijkverpleegkundige, de thuiszorg die zien dat ouderen niet goed eten of onderhouden, de school die kinderen zonder ontbijt of lege lunchtrommel ziet binnenkomen. Dat zijn de plekken waar armoede zich het eerst laat zien.
Ze pleit voor een meldpunt voor ambtenaren en hulpverleners, zodat signalen niet blijven hangen bij individuele medewerkers maar direct kunnen worden opgepakt. Er wordt uiteraard alleen gemeld in overleg met de betrokkenen. Ambtenaren moeten de ruimte krijgen om te handelen, wanneer zij zien dat inwoners in de knel komen. De Armoedenota moet vastleggen hoe deze signalen worden verzameld, gedeeld en opgevolgd.
Daarnaast wil Marjan dat de gemeente kritisch kijkt naar incassobureaus. Te vaak worden inwoners geconfronteerd met onnodige kosten of agressieve brieven. Schuldhulpverlening moet volgens haar niet alleen ruimhartig zijn, maar ook menselijk en begrijpelijk. De Armoedenota moet daarom ook aandacht besteden aan de manier waarop Ambacht inwoners beschermt tegen onnodige financiële druk.
Een belangrijk onderdeel van haar visie is de Ambachtspas. Die moet toegang bieden tot sport, cultuur, vervoer en activiteiten – niet alleen voor minima, maar ook voor de groep net boven de inkomensgrens. De Armoedenota moet deze pas structureel verankeren en uitbreiden, zodat meedoen voor iedereen mogelijk blijft.
Dordrecht kent de 'Dordtpas'
Voor Marjan zijn verenigingen en culturele instellingen geen luxe, maar een basisvoorwaarde voor een gezonde gemeenschap. Ze ziet dat contributies stijgen en dat cultuurbezoek voor sommige gezinnen onbetaalbaar wordt. Dat baart haar zorgen, omdat sport, muziek en cultuur juist bijdragen aan sociale samenhang en persoonlijke ontwikkeling.
Initiatieven zoals De Buuf, waar ontmoeting, ondersteuning en activiteiten samenkomen, ziet zij als belangrijke schakels in het sociale netwerk van Ambacht. Zulke plekken voorkomen eenzaamheid en bieden informele hulp. Marjan vindt dat de gemeente deze initiatieven moet koesteren en ondersteunen, juist omdat ze bijdragen aan preventie en sociale cohesie.
Initiatieven als de Buuf zijn schakels voor sociale netwerken
In haar visie moet cultuur toegankelijk blijven, ook voor gezinnen die het financieel moeilijk hebben. De Ambachtspas speelt daarin een belangrijke rol, maar de gemeente moet volgens haar ook kijken naar structurele ondersteuning van verenigingen en culturele instellingen.
In het economisch domein kiest Marjan voor een duidelijke koers: bedrijven die opdrachten van de gemeente krijgen, moeten iets terugdoen voor de samenleving. Social return is voor haar geen administratieve verplichting, maar een vanzelfsprekend onderdeel van maatschappelijk verantwoord ondernemen.
Ze wil dat Ambacht social return veel strakker gaat toepassen en monitoren. Bedrijven die profiteren van gemeentelijke opdrachten moeten bijdragen aan de gemeenschap, bijvoorbeeld door mensen met afstand tot de arbeidsmarkt een kans te geven, leerwerkplekken te bieden aan jongeren of lokale initiatieven te ondersteunen.
Volgens Marjan wordt social return nu te vrijblijvend toegepast. Ze vindt dat de gemeente bedrijven moet aanspreken wanneer zij hun maatschappelijke verantwoordelijkheid niet nemen. De Armoedenota moet ook dit thema raken: economische kansen en sociale verantwoordelijkheid zijn volgens haar onlosmakelijk verbonden.
Marjan: In het gemeentehuis moeten bestuurders meer social return toepassen bij aanbestedingen
Over de koopzondag is Marjan pragmatisch. Ondernemers moeten zelf kunnen kiezen, vindt ze, zolang werknemers niet onder druk worden gezet. Ze ziet dat de realiteit verandert: bezorgdiensten (zoalsPicnic) rijden al op zondag, omliggende gemeenten zijn open. Maar ze erkent ook de gevoeligheden in een gemeente met een grote christelijke minderheid. De raad beslist, zegt ze, en GroenLinks/PvdA zal daarin constructief meebewegen.
Marjan geflankeerd door Peter Libregts (links) en Bert van der Wulp (rechts)
Marjan brengt dus een frisse blik mee, maar ook een stevige inhoudelijke basis. Haar aanpak is nuchter, sociaal en gericht op preventie. Met haar voorstel voor een Armoedenota, haar inzet voor toegankelijke culture instellingen en verenigingen, en haar stevige visie op social return. Ook wil Marjan bouwen aan een Ambacht, waarin niemand tussen wal en schip valt en waarin bedrijven, instellingen en inwoners (vrouwen en jongeren) samen verantwoordelijkheid dragen en hen een gezicht wil geven. "Opmerkelijk dat ik in 2026 de enige vrouw ben op een sandwichbord. We zijn ook progressief, omdat dat wij zowel de nummer 1, als 2 (vrouw) en 3 (jongere) plaatsen," aldus Marjan.
Marjan: "Opmerkelijk dat ik in 2026 de enige vrouw ben op een sandwichbord in Ambacht"
