HENDRIK-IDO-AMBACHT - Het afscheid van de Ambachtse gemeenteraad op 31 maart had een warme, waardige avond moeten zijn. Een moment waarop raadsleden terugkijken op hun inzet, soms over vele jaren heen. Maar voor Peter Libregts en Bert van der Wulp werd het een avond waarop een sluimerende breuk zichtbaar werd. In een eerder interview vertelde Bert openhartig over de klap die hij kreeg toen hij na zestien jaar raadslidmaatschap ineens aan de kant werd gezet.
In dit nieuwe gesprek vertelt Peter zijn kant van het verhaal. Dit is een verhaal dat begint met kleine signalen, uitmondt in een abrupte beslissing en eindigt in een pijnlijke conclusie: de samenwerking tussen GroenLinks en PvdA was vanaf het begin wankel.
De verkiezingsavond zelf verliep zonder drama. De uitslag was teleurstellend, maar helder: de nieuwe fractie zou nog maar één zetel hebben. Toch was er geen sprake van paniek. “We hebben het niet goed gedaan,” zegt Peter nuchter. “Maar we wilden vooruitkijken.” Bij het duidingsdebat van 23 maart mocht de lijsttrekker één persoon meenemen. Peter koos voor Marjan, nummer twee op de lijst. Tot zijn verbazing kreeg hij een bericht van haar: “Ik wil Naeim meenemen.”
Voor Peter was dat het eerste moment waarop hij dacht: dit klopt niet. De regels waren duidelijk, maar het kon zijn dat hij het verkeerd had begrepen. Hij wuifde het weg als een misverstand, maar het gevoel bleef hangen. “Het was zo’n klein ding, maar het voelde alsof er iets onder de oppervlakte speelde.”
De echte onrust begon tijdens de eerste fractievergadering na de verkiezingen. Tot Peters verbazing zat er iemand aan tafel die helemaal niet op de kieslijst wilde staan: Patrick, fractievolger in Zwijndrecht. Hij had geen formele rol binnen de Ambachtse afdeling, had geen campagne gevoerd en was nergens aangekondigd. Hij was door de toekomstige fractievoorzitter uitgenodigd zonder overleg of aankondiging. Ook Denise (nummer 5) was, zoals verwacht, aanwezig.
Bij het bespreken van mogelijke coalities deelde Floor van de Velde zijn visie en stelde dat een mogelijke coalitie voor waarin onder andere ook SGP/CU zou zitten. Dat leidde tot felle reacties, specifiek gericht op de SGP vanwege hun standpunt over vrouwen. Peter probeerde uit te leggen dat we hadden afgesproken dat we geen enkele partij zouden buitensluiten en dat je als éénmansfractie “gewoon één van de 23 stemmen in de gemeenteraad” bent, maar op het moment dat je in het college mag deelnemen je 1 van de 4 bent. Maar dat viel niet goed. “Het was alsof alles wat wij zeiden verkeerd viel,” zegt hij. “Alsof er al een andere koers was bepaald.”
Peter was actief op het gebied van duurzaamheid. Zo verraste hij Jan-Anne Slot, de
eigenaar van De Buuf, met de uitreiking van het Fairtrade certificaat
Bij het verdelen van commissieplekken werd het nog vreemder. De nummer vijf op de lijst eiste een commissieplek op, terwijl er maar drie burgerraadsleden mogelijk waren. Toen kwam er een map op tafel met een nieuwe commissieverordening waarin stond dat een fractie zelf burgerraadsleden mag aanwijzen, zelfs mensen die níet op de kieslijst staan.
Ze had uitgezocht dat dit formeel toegestaan was. Dat verklaarde ineens waarom Patrick, die geen formele rol had, tóch aanschoof. Voor Peter voelde het als een constructie die al langer voorbereid was. Die nacht sliep hij nauwelijks. “Ik heb gewoon wakker gelegen,” zegt hij. “Je voelt dat er iets achter de schermen speelt. Je voelt dat je grip verliest.”
De dag na de fractievergadering werd Peter gebeld. Marjan viel meteen met de deur in huis: “Ik ga voor verjonging.” Ze koos voor drie mensen: Patrick, Naeim en Denise. Peter en Bert, samen goed voor vele jaren ervaring, kregen geen plek als burgerraadslid. “Het was totaal niet besproken. Geen gesprek, geen overleg. Gewoon een mededeling en iemand benoemen van 53 jaar noem ik niet echt verjonging.”
Wat het extra pijnlijk maakte: naar buiten toe werd gesuggereerd dat Peter en Bert zichzelf hadden teruggetrokken, Peter werd zelfs door een collega raadslid opgebeld met dat vraag waarom zij dat hadden gedaan. “We zijn op een zijspoor gezet. We hebben ons helemaal niet teruggetrokken,” benadrukt hij. “Dat voelde als een trap na.”
Samen met zijn VVD-collega Kim Verlijsdonk nam Peter in mei 2024 het initiatief tot het tot standkomen van een kinderburgemeester en -gemeenteraad. Deze kwam er op 10 juli 2025
Achteraf gezien ziet Peter geen plotselinge breuk, maar een langzaam verschuivende onderstroom. Een aantal jaren geleden kwam Denise heel enthousiast de fractie als fractieondersteuner versterken. Zij was duo-lid (PvdA en GroenLinks), omdat dit mogelijk was. Op die manier ontving je ook informatie vanuit GroenLinks en daarom zijn Naeim, Bert en Peter ook duo-lid geworden. Helaas moest Denise na een tijdje door privéomstandigheden afhaken en de fractie verlaten. Peter kwam haar gek genoeg wel op een bijeenkomst van GroenLinks in Dordrecht en ook Patrick tegen. Peter nodigde hem uit om bij een raads- of commissievergadering aanwezig te zijn om de “Ambachtse sfeer” van een vergadering te proeven. Hij had hier geen behoefte aan omdat hij in Zwijndrecht fractieondersteuner was. “Mijn gevoel is dat het uit die hoek kwam,” aldus Peter. “Niet van GroenLinks als partij, niet van het bestuur. Het kwam van binnenuit.”
De selectiecommissie, formeel gelijk verdeeld, bleek in de praktijk geen evenwichtige arena. “Achteraf gezien waren sommige keuzes al gemaakt voordat wij de kamer binnenkwamen.” De dynamiek rond Denise en Patrick versterkte dat gevoel. Floor en Denise, die allebei in de selectiecommissie zaten, kwamen op de lijst terecht. Floor als voormalig wethouder en lijstduwer en Denise als lijstvulling, omdat zij aangaf totaal geen tijd en ambitie te hebben om een functie als (burger)raadslid te vervullen. Patrick bedankte omdat hij te laag op de lijst stond en liever in Zwijndrecht met de campagne bleef helpen. Beiden zaten tóch weer ineens aan tafel dankzij de nieuwe commissieverordening. “Het voelde alsof er een route was voorbereid,” zegt Peter. “En wij liepen erachteraan.”
Had zelfstandig blijven als PvdA iets veranderd? Peter is daar verrassend duidelijk over: Nee. “Linksom of rechtsom,” zegt hij, “dit was toch gebeurd. De mensen die nu de beslissingen namen, hadden dat ook gedaan als we alleen PvdA waren geweest.” De sleutelfiguren waren duo-leden. De nieuwe commissieverordening had ook in een zelfstandige PvdA‑lijst gebruikt kunnen worden. En de interne dynamiek, de onderlinge loyaliteiten, waren volgens Peter sterker dan het partijlabel. “De fusie heeft het versneld,” zegt Peter. “Maar niet veroorzaakt.” Zijn conclusie is hard, maar helder: “De breuk zat al in de groep. Het was geen GroenLinks‑coup. Het was een interne coup.”
De overhandiging van een “luisterkas”, geschonken door de PvdA aan de bibliotheek
In het interview op Ambacht.net vertelde Bert openhartig hoe zwaar de klap bij hem binnenkwam. Hij had net een moeilijke periode achter de rug, zowel lichamelijk als mentaal. Hij noemde het “een mes in de rug” en sprak over het gevoel dat zijn jarenlange inzet in één klap was weggevaagd.
Peter herkent dat beeld volledig. “Bert heeft zestien jaar in de raad gezeten. Hij verdient respect. En dan word je zo aan de kant gezet. Dat deed pijn om te zien.” De breuk was niet alleen politiek, maar ook persoonlijk. De twee hadden jarenlang schouder aan schouder gewerkt. “We waren een duo. En ineens was dat voorbij.”
Tijdens de afscheidsavond op 31 maart: het duo Peter en Bert voor de laatste keer nog gebroederlijk naast elkaar
Volgens Peter is de breuk niet los te zien van de cultuurverschillen tussen PvdA en GroenLinks. “De PvdA‑cultuur is gemoedelijk, overleggericht. GroenLinks was veel meer top‑down, veel meer gericht op confrontatie. Het voelde nooit als één team. Eerder als twee werelden die toevallig op één lijst stonden.” Hij merkte al vroeg dat de balans kantelde. “Bij de eerste kennismaking twee jaar geleden al. Ze kwamen binnen met een houding van: wij gaan wel even bepalen hoe het moet.” Wat had er moeten gebeuren om de samenwerking te laten slagen? “Echte gelijkwaardigheid. En respect voor ervaring. Dat is er nooit geweest.”
Officieel werd gezegd dat de kandidatenlijst was samengesteld op basis van kwaliteit en gesprekken. Maar in de praktijk voelde het anders. “Je wist totaal niet wat de gedachtegang was. Er was geen duidelijkheid over de rolverdeling tussen GroenLinks en PvdA. Het enige dat vaststond was: twee van ons, twee van hen in de selectiecommissie.” De uitkomst met een lijsttrekker, die niemand had verwacht, en een nummer vijf die later ineens aanschoof als toekomstig commissielid versterkte dat gevoel. Ook werd er tijdens deze selectiegesprekken niet geluisterd naar diegene die aangaven dat we binnen de fractie wilde dat Bert de lijsttrekker zou worden.
De gebeurtenissen hakten erin. “Ik heb er één nacht van wakker gelegen. Je voelt je afgedankt. Alsof je jarenlange inzet niets waard is.” Zijn omgeving en andere raadsleden reageerden geschokt, maar ook trots. “Mensen zeiden: je hebt altijd je best gedaan, je hebt veel bereikt. Dat deed me goed.” Wat hij het meest gaat missen? “Het raadswerk zelf. Het meedenken, proberen het verschil te maken. Ook de saamhorigheid met de andere raadsleden” Wat absoluut niet? “De politieke spelletjes.” Hij zegt het zonder bitterheid, maar met een soort vermoeide helderheid. “Ik ben niet boos. Ik ben teleurgesteld. Dat is erger.”
Had hij iets anders kunnen doen? Peter denkt van niet. “We hebben altijd open en eerlijk gehandeld. We stonden klaar om Marjan met veel plezier de komende vier jaar te helpen. Maar het was al beslist.” Wat zegt dit volgens hem over de staat van de lokale politiek? “Dat persoonlijke ambities soms belangrijker worden dan samenwerking. En dat is gevaarlijk.”
Hij heeft zijn lidmaatschap opgezegd. Niet uit woede, maar uit zelfrespect. “Je moet weten wanneer het klaar is.”
Aan de nieuwe fractie heeft hij een korte boodschap: “Sterkte. Vanwege de landelijke ontwikkelingen en alle commotie lokaal heeft Naeim zich namelijk besloten zich terug te trekken, waardoor er nu geen enkele ervaring meer aanwezig is.” Aan de inwoners van Ambacht: “Laat je niet leiden door simpele kreten of angstcampagnes. Kijk naar inhoud. Kijk naar wat mensen echt doen.”
Deze oude PvdA-fractie is inmiddels geheel verdwenen en "daarmee ook veel ervaring en kwaliteit"
Na deze tweeluik hebben we ook de andere betrokkenen gevraagd om een openbare reactie te geven op de visie en beleving van Bert van der Wulp en Peter Libregts. Wanneer deze bij de redactie is ontvangen, zullen we deze publiceren.
