HENDRIK-IDO-AMBACHT - Na zestien jaar in de Ambachtse politiek nam Steven van Die afscheid als wethouder. Hij laat een gemeente achter waarin het sociaal domein hechter werd, jongeren meer kansen kregen en Cascade vernieuwd werd. “Het draait niet om systemen,” zegt hij. “Het draait om mensen.”
Hieronder een portret van Steven: als persoon, als CDA’er en als wethouder Sociaal Domein, Onderwijs en Sport.

Beginjaren
Steven van Die begon op zijn twintigste in de gemeenteraad. Hij was jong en gedreven. “Ik was waarschijnlijk het jongste raadslid ooit van deze gemeente,” zegt hij. Hij dacht toen dat politiek vooral rationeel was. Dat beeld kantelde in 2012. De protestmars tegen de komst van een psychiatrische kliniek van Yulius maakte bij hem diepe indruk. “Op spandoeken stonden cliënten onterecht omschreven als enkel tbs’ers of drugsverslaafden,” zegt hij. De felheid verraste hem. “Ambacht verloor daar een stukje van haar onschuld.”

Demonstratie tegen komst Yulius in 2012 met veel jonge demonstranten

Het was zijn eerste confrontatie met de emotionele kant van lokale politiek. Hij zag hoe buurtgevoel kon verharden. Hij zag hoe snel mensen zich bedreigd konden voelen. Raadsleden werden vervolgens via anonieme mails geïntimideerd. Het was een harde les, maar ook een vormende. “Ik was jong,” zegt hij. “Maar ik begreep toen dat politiek meer is dan alleen argumenten.”

Persoonlijke vorming
Zijn ziekte veranderde zijn perspectief op werk en leven. Hij vertelt er rustig over. Op zijn 28e werd hij wethouder en hij kreeg tijdens zijn eerste periode als wethouder, op zijn dertigste jaar, de diagnose kanker. “Kanker krijgen op jonge leeftijd verandert je blik,” zegt hij. “Je krijgt op het moment van zo’n diagnose een schop onder je hol om wat van het leven te maken. Het heeft mij ook echt veel positiefs gebracht. Ik ben mijn tijd efficiënter gaan indelen. Ik ben gaan kiezen welke ballen in het leven ik nog hoog wilde houden. Elke dag telt. Dat geldt voor iedereen, maar ook voor mensen die een gelijksoortige diagnose hebben meegemaakt.”

Die houding bleef zichtbaar in zijn werk. Hij keek niet alleen naar systemen, maar vooral naar mensen. Hij zag niet alleen regels, maar ook gevolgen. Hij zag niet alleen beleid, maar ook kwetsbare levens.

Tijdens een uitzending van Café Kockelmann vertelde Steven over zijn ziekte

CDA’er: het midden als werkterrein
Binnen het Ambachtse politieke landschap speelde het CDA jarenlang een verbindende rol, en Van Die bewoog zich daar zichtbaar op zijn gemak. Hij zag hoe de SGP/ChristenUnie lange tijd de grootste politieke kracht vormden, maar benadrukt dat macht in een college anders werkt dan in de raad. In het dagelijks bestuur, zegt hij, is iedere wethouder gelijkwaardig, ongeacht de grootte van de fractie die hem of haar heeft voorgedragen.

Dat inzicht maakte dat hij zich nooit ongemakkelijk voelde bij de langdurige aanwezigheid van dezelfde partijen in het college. Het was voor hem een gegeven dat voortkwam uit de stem van de kiezer. Tegelijkertijd zag hij de verschuivingen in het politieke landschap, met de opkomst van Realistisch Ambacht en een kleiner wordend midden. Hij spreekt daar zonder oordeel over, maar wel met nieuwsgierigheid naar hoe de nieuwe coalitie de komende jaren vorm zal geven aan de ambities van een partij die op sommige thema’s uitgesprokener is dan Ambacht gewend was.

“Ik ben benieuwd hoe ze hun standpunten in de praktijk gaan vormgeven,” zegt hij. Zijn toon blijft mild en nieuwsgierig. Over zijn eigen rol in dat midden is hij bescheiden. Maar hij weet dat het CDA jarenlang de scharnierpartij was. “We hebben altijd goed kunnen samenwerken. Met SGP/CU, maar ook met Gemeente Belangen en de VVD. En voor mijn periode als wethouder ook met de PvdA. Dat is de kracht van het midden.” Hij gelooft dat samenwerking altijd mogelijk is en dat stabiliteit niet vanzelf komt. Ook vindt hij dat politiek draait om luisteren en verbinden.

Terugkijkend: “We zijn een middenpartij. We hebben altijd goed kunnen samenwerken. Met SGP/CU, Gemeente Belangen en VVD. En vóór mijn periode als wethouder met de PvdA.”

Vertrek
Zijn vertrek kwam midden in de formatie. Dat riep vragen op. Toch was er geen sprake van politieke druk. “Er zit niks achter,” zegt hij. Van Die woont inmiddels met zijn gezin buiten Ambacht. Om als wethouder buiten Ambacht te wonen, moet je ontheffing vragen, die de gemeenteraad jaarlijks moet verlengen. “Ik wilde de nieuwe raad daar niet meer mee belasten.” Nu het CDA niet in de coalitie zal zitten, vond hij verlenging niet passend. Hij had nog twee maanden kunnen blijven. Het was geen emotionele breuk, maar een rustige, weloverwogen beslissing.

Ombudsman
Het sociaal domein was het hart van zijn werk. De casussen, die hij noemt, zijn indringend. Zo vertelt hij over een jongere met een licht verstandelijke beperking en suïcidegedachten. Twee instellingen wezen hem af vanwege contra‑indicaties. “Dan loop je tegen de schotten van het systeem aan,” zegt hij. “En dan moet je ingrijpen.”

Van Die noemt ook een gezin dat rond Kerst zonder onderdak stond. “Je stuurt een jong gezin niet naar de opvang van het Leger des Heils met de Kerst.” En hij vertelt over een meisje dat na een aanranding binnen de familie op straat werd gezet, “vanwege geloofsovertuigingen.” “Dat soort casussen vergeet je nooit meer,” aldus de bewogen wethouder.

Dit zijn geen verhalen, die je in beleidsstukken terugvindt en in de gemeenteraad worden besproken. Het zijn situaties waarin systemen tekortschoten. Het zijn momenten waarop bestuurlijke interventie nodig was. Daarin voelde hij soms een rol die verder ging dan beleid. “Je hebt dan bijna een ombudsfunctie,” zegt hij. “Je zoekt naar oplossingen die anders blijven liggen.”

“Het sociaal domein altijd blijven draaien om mensen. Casussen die mij ’s nachts wakker hielden zijn onvergetelijk”

​Stille verbeteringen: Auti‑poli en Parents House
Onder zijn verantwoordelijkheid werd de zorgketen in Ambacht hechter georganiseerd. De samenwerking tussen huisartsen, praktijkondersteuners jeugd GGZ en het Sophia Sociaal Team werd versterkt, mede door de inzet van twee medewerkers van Yulius met GGZ‑expertise. Hierdoor konden veel doorverwijzingen naar dure regionale aanbieders worden voorkomen en bleef de zorg dichter bij huis in Ambacht.

Ook preventieve voorzieningen zoals het Parents House en de Auti‑poli (inmiddels onder een andere naam) droegen bij aan het verminderen van uithuisplaatsingen van kinderen en het bieden van laagdrempelige ondersteuning. Het zijn geen projecten die veel publiciteit kregen, maar ze hebben volgens Van Die een structureel verschil gemaakt voor gezinnen die anders in zwaardere trajecten terecht zouden komen.
Het waren stille verbeteringen. Ze kregen weinig publiciteit, maar hadden veel effect. De scheidend wethouder zegt het eenvoudig: “Het sociaal domein draait niet om systemen. Het draait om mensen.”

Ondertekening overeenkomst in verband met de komst van Parents House

​Cascade
De vernieuwing van Cascade noemt hij een belangrijk project. Het idee kwam vanuit het CDA. Het doel was een open en toegankelijk hart voor inwoners en verenigingen. “Een plek waar je blijft hangen voor koffie of lunch,” zegt hij. Van Die was verantwoordelijk voor ontwerp, aanbesteding en uitvoering. Dat het project binnen budget en planning bleef, noemt hij bijzonder. “In deze tijd is dat echt een prestatie.”

De renovatie en verduurzaming van Cascade staat voor een manier van werken die hij belangrijk vond: degelijk, zorgvuldig en gericht op de lange termijn. Het gebouw is een tastbare herinnering aan zijn periode als wethouder. Het is een plek waar Ambacht elkaar ontmoet. Het is een plek waar cultuur, het verenigingsleven en de gemeenschap samenkomen. Het is een plek die zijn handtekening draagt, zonder dat hij op de voorgrond staat.

​Van Die met op de achtergrond nog het oude Cascade. Het is een plek die zijn handtekening draagt​

Aandacht Jeugd
Voor jongeren die vooral willen sporten of buiten zijn, investeerde Ambacht in nieuwe kunstgrasvelden en het trapveld bij het Baxpark. Voor één van de voetbalverenigingen leverde dit een groei van 60% van de jeugdafdeling op. Jongeren die extra aandacht nodig hadden, kregen ondersteuning via het vernieuwde jongerenwerk van Hi5 Ambacht. Voor jongeren met zorgvragen kwamen straatcoaches en nieuwe jeugdzorgvoorzieningen beschikbaar.

Volgens de CDA’er was dat geen verplichting, maar een overtuiging: “Voor elke jongere met of zonder zorgvraag wilden we iets betekenen, omdat ieder kind ertoe doet.”

Bij de opening van het trapveld sprak de wethouder met voetbalinternational Martin de Roon, die het naar hem genoemde veld, opende in mei 2025

Locoburgemeester
Naast het wethouderschap was Van Die ook locoburgemeester. In deze functie bezocht hij echtparen die 50 jaar of meer waren getrouwd of reikte hij een koninklijke onderscheiding uit.

In zijn eerste week als wethouder (en locoburgermeester) in 2018 reikte Van Die een Koninklijke Onderscheiding uit aan een Ambachtse pastoor die verbonden was aan de Rooms-Katholieke Parochie in Rotterdam-IJsselmonde

​Toekomst
Na zijn vertrek kiest Van Die bewust voor rust. Hij wil reflecteren en nieuwe energie opdoen. Zijn voormalig CDA‑fractiegenoot en oud-buurjongen Patrick van der Giessen was ook raadslid en daarna wethouder, en is nu burgemeester van Hendrik-Ido-Ambacht. Goed voorbeeld, doet volgen? Steven van Die lachend: “De vergelijking met Patrick is mooi, maar iedereen heeft zo zijn eigen weg.”

Zijn eerdere plek op de CDA‑kandidatenlijst voor de Tweede Kamer laat zien dat landelijke politiek hem niet vreemd is. Toch wil hij geen overhaaste keuzes maken. “In mijn leven kwam de volgende stap vaak vanzelf,” zegt hij. “Dat lijkt nu weer het geval te zijn.”

CDA kandidaat-Kamerlid

​Slot
Aan het einde van het gesprek komt hij terug op de kern van zijn werk. “Het sociaal domein draait niet om systemen,” zegt hij. “Het draait om mensen.” Het is een zin die zijn wethouderschap samenvat. Hij werkte graag door effectief op de achtergrond te zijn en met een duidelijke overtuiging. Hij werkte vanuit rust, maar ook vanuit betrokkenheid. Hij werkte vanuit beleid, maar vooral vanuit menselijkheid.

Van Die kijkt met vertrouwen naar de toekomst van Ambacht. Zijn eigen rol verandert, maar zijn betrokkenheid blijft. “Vanaf de andere kant van de Brienenoord blijf ik Ambacht met een schuin oog volgen,” zegt hij.

Steven van Die geeft met veel passie het startsein van de Inner Circle Run. Het einde van het wethouderschap is voor hem het begin van een nieuwe start/fase in zijn carrière. Waarschijnlijk even enthousiast als de toeschouwers op de foto.