Twee zussen, 40 jaar Kruispunt: met sjoelen kan je oud worden
HENDRIK-IDO-AMBACHT - Op 14 januari bestond sjoelvereniging Het Kruispunt veertig jaar. Ter gelegenheid van dat heugelijke jubileum had het bestuur wethouder Jauharina Oelfke uitgenodigd om de vereniging toe te spreken. In haar toespraak benadrukte zij hoe warm, hecht en ondersteunend de vereniging is, en zei daarbij dat “de kracht van jullie vereniging is dat jullie liefde met elkaar delen, zonder dat het zwaar wordt.”
Veertig jaar lid
Twee leden, Corry Loeve en Ria de Wit, die al 40 jaar lid zijn, werden tijdens deze jubileumbijeenkomst door de wethouder toegesproken. Ze sprak haar waardering uit en noemde hun inzet en onderlinge verbondenheid de kern van het succes van de vereniging. Ook legde ze uit dat de naam Het Kruispunt verwijst naar de oorspronkelijke locatie. Tot slot reikte ze een jubileuminsigne uit met de tekst “40 jaar lid – Sjoelvereniging ‘Kruispunt’”, als blijvende erkenning voor hun jarenlange betrokkenheid.
Ria krijgt een blijvende erkenning van de wethouder
Corry krijgt ook dit blijvende aandenken
Voor Ambacht.net was dit hoogtepunt een reden om de twee jubilarissen te interviewen. Wie veertig jaar lid blijft van dezelfde sjoelvereniging, heeft immers niet alleen veel wedstrijden gespeeld, maar ook een leven aan herinneringen opgebouwd. Corry Loeve en Ria de Wit, de twee zussen die vanaf het prille begin betrokken waren bij Sjoelvereniging Kruispunt, vertellen vol warmte hun belevenissen. Ze geven aan hoe een spontane ingeving uitgroeide tot een vereniging waar gezelligheid en trouw minstens zo belangrijk zijn als de behaalde punten.“We zouden eigenlijk helemaal niet blijven, hoor,” lacht Corry. “We zouden één voor één afhaken.” Ria vult aan: “Ik heb er nooit over nagedacht om op te zeggen. Het was gewoon te gezellig.” Die opmerking vat veertig jaar clubgevoel samen: saamhorigheid, humor en de zekerheid dat je hier nooit alleen staat.
De twee zussen in actie
Het begon in 1985, in het Kruispunt, het houten gebouwtje in het Jeugdspeelpark. Daar waren Corry en Ria als vrijwilligers actief. Kees Kooiman, penningmeester van het bestuur van dit park, opperde dat er een sjoelvereniging moest komen. De zussen aarzelden, maar Kees hield voet bij stuk. Binnen twee weken stond het groepje – zonder formele vergadering – bij de notaris. Zo werd sjoelvereniging Kruispunt officieel geboren. Joop Loeve, Corry’s man, werd de eerste voorzitter, samen met Kooiman en Bram Jansen als bestuursleden. “Alles was improvisatie,” zegt Ria. “Maar we deden het gewoon.” De eerste sjoelbakken kwamen uit de huiskamers van de leden. Niemand had grote ambities. Het ging om het plezier, en dat is precies wat de club groot maakte.
Plezier én actie
Vanuit het Kruispunt verhuisde de club door bemiddeling van Ria naar het verouderde gebouw van muziekvereniging Sandido. Een plek met een eigen karakter, soms iets té eigen. “Op winteravonden vonden we nog kruidnoten van Sinterklaas de tafels,” zegt Corry lachend. “Dat zegt genoeg.” Maar juist dat rommelige karakter maakte het gezellig. Sandido werd jarenlang hun thuis. Toen het tijd werd voor iets beters, verhuisde de club naar postduivenvereniging De Luchtbode aan de Reeweg, waar sinds 2014 iedere maandagavond wordt gespeeld. De ruimte is netjes, warm en ideaal voor de competitie.
Sjoelen in De Luchtbode: een geschikte ruimte
De zussen kunnen zich nog wel anekdotes uit de vervlogen 40 jaar herinneren. Zoals de middagen in verzorgingshuis De Blije Borgh en in Wielzate. Daar keken de bewoners vol belangstelling toe hoe de stenen over de bakken gleden. De bakken droegen nog altijd de grote “Kruispunt”-stickers — een eerbetoon aan het begin.
Ook de uitwisselingen met een NS-sjoelclub in Rotterdam staan nog scherp op het netvlies. “We speelden op het perron. De Rotterdammers waren teleurgesteld dat ze bij ons geen borrel kregen,” vertelt Ria. “Maar ja, in een jeugdspeelpark hoort geen alcohol.” Daarnaast is er het legendarische verhaal van Ria’s recordscore van 148 punten: dat aantal werd ingelijst door Giel. “Geen idee hoe het gebeurde,” zegt ze, “maar ze praten er nog steeds over.” Of over de Ridderkerkse fanatiekeling die ooit zijn scorebriefje verscheurde.
Leden van 20 tot 90 jaar oud
De club heeft een unieke mix aan leden: van begin twintig tot 90 jaar. Dat maakt de sfeer warm, divers en verrassend. Jongeren haken soms af vanwege de verplichting van dertig speelavonden per jaar; mannen kiezen vaker voor biljarten of vissen. Toch zit de club vrijwel altijd vol. Zoals Ria het zo mooi zegt: “Sjoelen is een sport die niet gauw verveelt en waar je tevens oud mee kan worden.” En dat blijkt: de oudste leden gooien nog steeds met plezier. Oudere leden worden ook door medeleden met de auto gehaald en gebracht!
Foto uit het verleden: het jaarlijkse etentje van de leden
Eigen ruimte bij jaarlijkse Chinees
Een van de meest gekoesterde tradities is het jaarlijkse etentje bij de Chinees in Papendrecht. De stille kracht achter dit etentje is voorzitter Giel van der Boor. Hij is voorzitter sinds 2019 en regelt alles tot in de puntjes. De sjoelvereniging heeft daar zelfs een eigen aparte gelegenheid gereserveerd. Corry: “We hebben daar veel gezelligheid.” Giel zelf blijft bescheiden. “Ik vind alles leuk,” zegt hij, terwijl hij en zijn vrouw Kitty wekelijks de tafels klaarzetten, cadeaus koopt voor de feestdagen (Sinterklaas en Pasen) en het speelschema bijhoudt. De zussen zijn stelliger: “Zóveel als hij doet… zonder Giel zou het echt anders zijn.” Giel verwijst op zijn beurt naar Rizette, die ook veel voorbereidend werk doet.
En stoppen? Een serieuze vraag met een vrolijk antwoord
Wanneer gevraagd wordt of ze ooit hebben overwogen te stoppen, kijken de zussen elkaar bijna verbaasd aan. “Als ik niet meer kan lopen, pas dan stop ik,” zegt Corry beslist. Ria voegt eraan toe: “Ik denk er gewoon niet over na. Dit hoort bij mijn leven.”
Ooit kwam het onderwerp ter sprake: ze zouden samen tegelijk stoppen. Maar telkens bleek het: ze konden er niet toe komen. De club, de mensen, de maandagavonden — het zit te diep in hun leven.
Nog niet oud én nog springlevend
Sjoelvereniging Kruispunt -geboren in het Kruispunt, groot geworden in Sandido, springlevend in De Luchtbode - is na veertig jaar nog steeds een club waar houten bakken, rollende stenen en warme vriendschappen hand in hand gaan. En zoals Corry zegt: “Zolang de stenen blijven glijden, blijf ik komen.”
Groepsfoto december 2025
In het album ziet u nog een foto impressie van de bijeenkomst van 14 januari.
Foto's: Ambacht.net, Rizette de Wit, Giel van der Boor
