HENDRIK-IDO-AMBACHT - Met het overlijden van Klaas van Doorn, die 100 jaar is geworden, neemt Hendrik‑Ido‑Ambacht afscheid van een man die voor velen meer was dan een bestuurder. Hij was iemand die het dorp door en door kende, mensen bij naam groette en die zijn politieke werk altijd zag als een vorm van dienstbaarheid.
Zijn lange loopbaan begon in de jaren eind jaren 60/begin jaren 70, toen hij bestuurslid werd van de plaatselijke SGP‑kiesvereniging. In 1970 werd hij in de gemeenteraad gekozen als lid van de toenmalige driemansfractie en later fractievoorzitter. In die jaren groeide hij uit tot een vertrouwd gezicht: rustig, bedachtzaam en altijd bereid om te luisteren.
Van Doorn speelde een stille, maar bepalende rol in de samenwerking tussen christelijke partijen in Ambacht. Eind 1980 zocht hij toenadering tot het Gereformeerd Politiek Verbond (GPV) en in het begin van de jaren 90 opnieuw tot de Reformatorische Politieke Federatie (RPF). Hij deed dat vanuit de overtuiging dat christelijke partijen elkaar moesten vasthouden. In 1994 leidde dat tot één gezamenlijke fractie: SGP/GPV/RPF. Door een landelijke fusie tussen GPV en RPF in het begin van deze eeuw ontstond de fractie SGP-ChristenUnie.
In 1990 werd Van Doorn de eerste SGP‑wethouder in Hendrik‑Ido‑Ambacht sinds 1955. Hij zou die functie twaalf jaar vervullen. Collega’s herinneren zich vooral zijn rustige manier van werken: geen grote woorden, geen harde toon, maar wel een scherp oog voor financiën en een groot hart voor mensen. Een oud‑raadslid zei eens: “Als Klaas iets zei, wist je dat het doordacht was - en dat het klopte.” En: “Hij was niet alleen een SGP’er in woord, maar vooral in daden. Hij leefde daadwerkelijk mee als je problemen had en ondernam hij ook actie.” Of: "Prachtig mens, met humor. Kundige bestuurder, die de breedte van de Ambachtse samenleving voor ogen had in alles wat hij deed. Opkwam voor de kwetsbaren. Klaas bracht zijn geloof in de praktijk. En hij was een voorbeeld burgemeester in de periode dat we in 1996 'burgemeesterloos' waren."
Ook na zijn wethouderschap bleef Van Doorn betrokken bij het dorp dat zijn hart had. Hij volgde de lokale politiek, bezocht bijeenkomsten wanneer het kon en bleef geïnteresseerd in hoe het Ambacht van nu zich ontwikkelde. Zijn honderdste verjaardag vierde hij enkele maanden geleden in dankbaarheid, een houding die hem zijn hele leven kenmerkte.
Met zijn heengaan verliest Hendrik‑Ido‑Ambacht een bestuurder die nooit op de voorgrond stond, maar die wél het verschil maakte. Iemand die met stille trouw werkte, mensen écht zag en die het dorp diende zoals hij dat zijn hele leven had gedaan: eenvoudig, toegewijd en met hart voor de gehele Ambachtse gemeenschap. Vanuit zijn geloof zei hij in een recent interview: "De tijd is in een oogwenk voorbij gegaan. Honderd jaar gespaard. De Heere is goed, ik mag in dit vertrouwen leven.”
