HENDRIK-IDO-AMBACHT - Er zijn van die verkiezingsavonden waarop je als dorp even in de spiegel kijkt en denkt: tjonge, we zijn toch echt veranderd. Gisterenavond was het zo’n avond. Niet omdat de stembiljetten anders roken of omdat de potloden vers geslepen waren, maar omdat de uitslag een verhaal vertelde dat je niet kunt negeren: Realistisch Ambacht de grote winnaar, SGP-ChristenUnie in zekere zin ook een winnaar omdat ze iets in absolute aantal won in stemmen. 

Twee winnaars
Op grond van de voorlopige uitslag kregen we namelijk twee winnaars. En zoals dat gaat met twee winnaars: ze willen allebei de beker vasthouden. 

Aan de ene kant de grootste winnaar: Realistisch Ambacht, dat met zeven zetels de gemeentepolitiek binnenstormde alsof ze de deur al jaren op een kier zagen staan. Een partij die zegt wat veel inwoners denken: dat het wel wat nuchterder mag, wat veiliger, wat schoner — en dat die gele zakken nu toch echt eens het veld moeten ruimen.

Aan de andere kant SGP‑ChristenUnie, óók zeven zetels, óók stevig in het zadel, maar met een totaal andere kijk op wat Ambacht Ambacht maakt. Rust op zondag, scheiden bij de bron, en vooral: niet te veel gedoe.

Het is alsof je twee kapiteins hebt die allebei een andere windrichting aanwijzen. En het schip heet Hendrik‑Ido‑Ambacht.

De legpuzzel begint
Met 23 zetels in totaal heb je er 12 nodig voor een meerderheid. En dan begint het schuiven met blokjes, alsof je een politieke versie van Tetris speelt.
De breuklijnen zijn duidelijker dan ooit:

- Zondagopenstelling: de ene helft wil naar de supermarkt, de andere helft naar de kerk.
- Afvalbeleid: de gele zak is óf een symbool van koppigheid, óf een zegen voor het milieu.
- Asielopvang: van “humaan en kleinschalig” tot “alleen als het echt moet”.
- Veiligheid: van camera’s en boa’s tot jongerenwerk en preventie.

Het is een wonder dat de stembiljetten niet spontaan begonnen te roken.

De coalitie die zich bijna vanzelf aandient
En toch, tussen al die verschillen door, tekent zich één combinatie af die zowel logisch als leefbaar is:

Realistisch Ambacht + Gemeente Belangen + CDA + VVD (goed voor 14 zetels)

Een coalitie die niet ideologisch knettert, maar wel praktisch werkt. Een soort Ambachtse polder 2.0:
- Realistisch Ambacht mag dan de gele zakken naar het museum brengen en de VVD krijgt haar ondernemersvrijheid en verkeersruimte.
- Gemeente Belangen blijft de pragmatische lijm tussen de planken.
- CDA zorgt dat het allemaal een beetje fatsoenlijk blijft.

Het is een coalitie die de verkiezingsuitslag respecteert, de grootste winnaar serieus neemt en tegelijk voorkomt dat het dorp in twee kampen uiteenvalt.


Coalitie met SGP-ChristenUnie
Deze coalitie die kán, maar waarschijnlijk eindigt in hoofdpijn. Natuurlijk kun je ook denken: laten we SGP‑ChristenUnie erbij zetten. Op papier past het. In de praktijk botsen de standpunten zo hard dat je er bijna gehoorbescherming bij nodig hebt.


Middenvariant
Je kunt ook nog een brede middenvariant bedenken met D66 en GroenLinks/PvdA erbij.

Maar Realistisch Ambacht en GroenLinks/PvdA samen in één college…
Dat is alsof je een veganist en een slager samen een kookboek laat schrijven. En wat doe je met: 

​Zondagopenstelling?
Afvalbeleid?
Asielopvang?

Het is alsof je een barbecue organiseert met vegetariërs, vleesliefhebbers en iemand die alleen rauwe bloemkool eet.

Een coalitie die interessant is, maar politiek onwaarschijnlijk.

Conclusie: meer realistische richting
Ambacht heeft twee winnaars, maar straks waarschijnlijk één richting. Een richting die nuchter is, praktisch, en een tikje realistischer dan voorheen.

De gele zakken gaan eraan geloven.
De zondag wordt minder heilig.
De veiligheid krijgt tanden.
Een Realistisch Ambacht die vanuit het college gaat ‘leveren’.
En het dorp blijft, ondanks alles, gewoon Ambacht.

Misschien is dat wel de grootste winst van deze verkiezingen!

Lokaal stemmen: een democratisch (voor)recht!