Oud-Kamerlid Rik Hindriks slaat alarm: “De wet geldt óók in Ambacht”
HENDRIK-IDO-AMBACHT - Vanuit Ambacht is een opmerkelijke politieke oproep gedaan, die inmiddels de aandacht trekt tot ver buiten het dorp. Oud-PvdA-Kamerlid Rik Hindriks, zelf Ambachter in hart en nieren, heeft via LinkedIn een opvallende oproep gedaan aan zijn dorpsgenoot en huidig Tweede Kamerlid André Flach (SGP). Zijn boodschap is helder: lokale partijen moeten niet oproepen tot het negeren van landelijke wetgeving.
De aanleiding is een recente oproep van de lokale SGP-ChristenUnie, die zich fel verzet tegen de komst van een permanent asielzoekerscentrum in het dorp. Volgens Hindriks gaat die oproep veel verder dan een politieke voorkeur; hij ziet er een aanmoediging tot burgerlijke ongehoorzaamheid in.
Volgens Hindriks is het simpel: wetten zijn er niet om naar believen uit te voeren. Wie het niet eens is met de regels, moet het debat voeren waar dat hoort: in de Tweede Kamer, niet in de gemeenteraad of op sociale media.
Om het onderwerp breder onder de aandacht te brengen, heeft hij ook de Kamerleden Lia Westerveld (GroenLinks/PvdA) en Robert van Asten (D66) geïnformeerd. Volgens hem is het verschijnsel vooral zichtbaar in gemeenten die achterblijven in het realiseren van opvangplekken.
Hindriks wijst erop dat de gemeente al jarenlang zonder noemenswaardige problemen asielzoekers opvangt. Dat is volgens hem juist iets om trots op te zijn. “In kleine decentrale locaties van 10 tot maximaal 25 personen, verspreid over het dorp. Dat voorkomt problemen.” Hij erkent dat deze aanpak duurder is, maar vindt dat geen argument om ermee te stoppen. Het COA moet dan maar meer budget vragen aan het kabinet, stelt hij nuchter.
De kern van zijn boodschap is een oproep tot redelijkheid en menselijkheid. Hindriks ziet Ambacht als een gemeenschap die omziet naar elkaar, ook naar mensen die bescherming zoeken. “Ambacht is een sociaal dorp. Met de menselijke maat. En hart voor onze naasten. Dat moet zo blijven.”

SGP-ChristenUnie: “Het frame klopt niet”
De SGP-ChristenUnie laat in een reactie op Facebook van Ambacht.net weten dat het beeld dat Hindriks schetst volgens hen niet strookt met de werkelijkheid. Zij benadrukken dat hun partij op geen enkel moment heeft opgeroepen om landelijke wetgeving te negeren. Integendeel, zo stellen zij, hun uitgangspunt is juist dat Nederland een rechtsstaat is waarin wetten worden uitgevoerd. De discussie gaat volgens hen niet over het ontduiken van regels, maar over de manier waarop de opvang in Hendrik-Ido-Ambacht vorm moet krijgen. In hun ogen is er in het dorp nauwelijks ruimte voor een permanent AZC. De huidige opvang op het water - eerder door een meerderheid van de gemeenteraad gesteund - een praktische voortzetting in een gemeente waar de fysieke ruimte beperkt is. Het debat dat nu wordt gevoerd, zo benadrukken zij, gaat simpelweg over ruimtelijke keuzes binnen de wettelijke kaders. Het frame dat Hindriks neerzet, vinden zij daarom misplaatst.
Hindriks: “Neem geen extreemrechtse kreten over”
Hindriks reageert vervolgens dat hij het op zichzelf eens met het uitgangspunt dat de SGP-ChristenUnie de wet niet wil negeren. Wel waarschuwt hij dat die raadsfractie volgens hem te gemakkelijk taal overneemt die in het dorp vooral afkomstig is van "extreemrechtse geluiden". Dat vindt hij schadelijk voor het debat. Daarnaast plaatst hij stevige vraagtekens bij de huidige opvang op een boot, die hij “onmenselijk en onhygiënisch” noemt. Hij pleit nogmaals voor een andere koers: geen grote centrale opvanglocatie, maar kleinschalige huisvesting van tien tot vijfentwintig personen per locatie, verspreid over het dorp. Dat model heeft volgens hem jarenlang goed gewerkt in Ambacht en voorkomt problemen doordat mensen niet worden geconcentreerd op één plek.
Voor Hindriks is het uitgangspunt helder: de wet moet worden uitgevoerd zoals die luidt, en dat betekent dat er voldoende permanente opvangplekken moeten komen. Maar hij benadrukt dat dit prima kan op een manier die past bij het karakter van Ambacht. Kleinschalig, menselijk, en met oog voor elkaar. Want, zo besluit hij, uiteindelijk delen we hopelijk allemaal hetzelfde doel: een gemeenschap zijn die een schild vormt voor de zwakkeren.