Alles over Hendrik Ido Ambacht...

Column

Hoe kom ik de kerstdagen door? (maandag 17 december 2012)

December en januari zijn periodes om eens terug en vooruit te kijken. Vooral omdat in bestuurlijk Nederland nogal wat op stapel staat. Niet alleen het ritueel van de naderende gemeenteraadsverkiezingen in 2014. Ook zijn er luchtballonnen in de lucht, zoals de inkrimping van de omvang van de gemeenteraden. Ik denk dan aan het voorstel van de PvdA in de Kamer om het aantal raadszetels in de gemeenteraden te beperken. De Ambachtse raad zou dan twee zetels moeten inleveren, de Zwijndrechtse raad waarschijnlijk vier.

De achtergrond is natuurlijk een bezuiniging, maar als belangrijkste argument wordt het dualisme aangevoerd. Met het dualisme zijn de kosten toegenomen: het college van B&W is een apart orgaan, terwijl het college voor de invoering van het dualisme onderdeel van de raad was. Per saldo zijn er dus meer vertegenwoordigers en bestuurders: er is een apart orgaan van het college, terwijl het aantal raadsleden niet is afgenomen. Vreemd dat nu pas met dit argument wordt gezwaaid, terwijl het dualisme al zo’n 10 jaar is ingevoerd.

Deze luchtballon om de werking van de democratie te beperken wordt op termijn gevolgd door het idee om de ideale omvang van gemeenten te bepalen op zo’n 100.000 inwoners. Volgens minister Plasterk van BZK krijgen gemeenten meer taken en moeten ze die kwalitatief goed kunnen uitvoeren. De werkdruk van de parttime raadsleden wordt dan enorm, maar dat maakt blijkbaar niet uit. De minister wil zo’n tien gemeenten per jaar minder….

Als voorschot op deze schaalvergroting neemt het kabinet allerlei maatregelen of gaat het door maatregelen voor het vorige kabinet. Bijv:

  • Versterking van de positie van de regioburgemeester. Dit type burgemeester is nieuw verschijnsel, en hoeft geen verantwoording af te leggen aan gemeenteraden in de regio.
  • De kwaliteit van de jeugdzorg moeten gemeenten op tijd op orde hebben. Zoals bekend gaat de jeugdzorg binnen afzienbare termijn naar de gemeenten. Kleinere gemeenten kunnen dat niet zelf, dus moet op grote schaal worden samengewerkt. In onze regio is dat zelfs Zuid-Holland Zuid (“van Korendijk tot Leerdam”).
  • Regionalisering van de brandweer.

Bestuurlijk staat in er in de regio Drechtsteden ook het een en ander op stapel. Mogelijk wordt de oeverloze discussie over de toekomst van de Drechtsteden door het kabinetsplan tot opschaling van gemeenten versneld. De lokale partijen in de Drechtraad proberen deze discussie te rekken. PvdA en GroenLinks willen direct door naar een Drechtstad met behoud van de identiteit van de deelgemeenten. De regionale PvdA is daarmee consistent met het landelijk beleid

De regionale/lokale VVD-fractie(s) overigens weer niet. Dit is wel begrijpelijk omdat veel kiezers lokaal op een lokale partij stemmen en landelijk op de VVD. In ons dorp zien we bijv. duidelijk terug: VVD en Gemeentebelangen zijn goed voor 6 zetels, tijdens de laatste landelijke verkiezingen was de VVD in Ambacht de grootste.

Minister Plasterk wil de opschaling geleidelijk laten verlopen: dat is naar zijn inzicht beter voor de burgers… De aanpak van de Drechtsteden lijkt aardig te passen in zijn gedachtewereld. Hij zei bijv. dat het bij “samenwerking begint en vervolgens zegt men: waarom zouden we de aansturing niet gezamenlijk doen? Dat wil ik zeker aanmoedigen.” Drang en uiteindelijk dwang, zo lijkt de gedachte te zijn.

Het afgelopen jaar was in Ambacht hét jaar van projecten, die werden afgeblazen. De drie projecten waren: de nieuwbouw van de Petrakerk op de locatie van de Tweestroom, de nieuwbouw van een afdeling van Yulius en het niet doorgaan van de ontwikkeling van de Noordoevers voor woningbouw. Bij de eerste twee projecten roerden zich “actiecomités” (een vorm van burgerparticipatie dat de huidige minister van BZK “ontzettend belangrijk’ vindt). Bij het derde project roerde zich de regio Drechtsteden, omdat bij Noordoevers veel geld vanuit de regio zou moeten.

Deze bestuurlijke werkelijkheid staat ver van veel Ambachtse burgers. Vooral voor ouderen.

Als je ze spreekt, overheerst vaak het gevoel van eenzaamheid, zeker tijdens de feestdagen.

Oudere echtparen worden soms onverwacht uit elkaar gerukt: de man krijgt een ongeluk en komt in een verpleegafdeling en de vrouw blijft alleen in de aanleunwoning. Dan kan ik me haar verzuchting goed voorstellen: “Hoe kom ik deze kerstdagen door?” Op die momenten is de aanwezigheid en inschakeling van een sociaal netwerk belangrijk, veel belangrijker voor de oudere Ambachters dan oeverloze discussies over de omvang van gemeenteraden en grotere gemeenten.

Ik wens u goede feestdagen!

Hans Huisman


Hans Huisman