HENDRIK IDO AMBACHT - Eersteklasser IFC klopte op de eerste dag van november tegenstander v.v. Dongen met 1-0. De zege kwam tot stand in erbarmelijke omstandigheden. De stormachtige wind blies in de lengterichting van het veld en de regen viel gestaag neer. Het was dus slecht toeven op het natte Ambachtse sportpark. Toch verscheen na afloop de zon op het gezicht van trainer-coach Robert Verbeek. Zijn elftal, dit seizoen debuterend in de eerste klasse, handhaaft zich door de nipte zege immers in de subtop van de rangschikking.
Zoals gezegd, waren de omstandigheden bar en boos en dat maakte goed voetbal onmogelijk.
Voor rust had IFC de wind en de regen in het eigen gelaat. Hierdoor kon men maar moeizaam van de eigen speelhelft afkomen. De Brabanders voelden dus juist de stevige bries in de rug. Hierdoor konden zij een aantal keren dreigend worden. Zonder tot echt grote kansen te komen, dwongen ze IFC-goalie Karsten van de Velde diverse keren tot actie. Zo moest laatstgenoemde tot tweemaal toe een inzet van de Dongense speler Sander de Bont pareren.
Na de warme thee het omgekeerde beeld. Nu had Dongen veel moeite om op de vijandelijke speelhelft te geraken. IFC was na rust weliswaar niet doorlopend de bovenliggende partij, maar men kon toch een aantal keren gevaar stichten in het vijandelijke doelgebied. Na een kwartier ook met resultaat. Rory van der Weijden slingerde vanaf de linkerflank de bal voor het doel. Via een tegenspeler kwam het doorweekte speeltuig aan de rechterkant van het doelgebied voor de voeten van Marcel Dijkstra. Die kapte naar binnen en haalde met links hard en zuiver uit. Het betekende de felbegeerde 1-0.
Halverwege deel twee had diezelfde Dijkstra het duel in het slot kunnen gooien. Uit een vrije trap van Gerard van der Mei viel de bal ineens voor zijn rechter ‘pantoffel’. Het was een droomkans, maar de bal sprong op en Dijkstra wist de bal niet tegen het garen te werken.
Daarna probeerde Dongen wel op jacht te gaan naar de gelijkmaker, maar met de wind en de regen tegen ging dat moeizaam. IFC stond voor, kreeg ruimte en probeerde gemakkelijker te gaan voetballen, maar het veld werd alsmaar slechter.
Met andere woorden, beide clubs vochten vooral tegen de elementen. In de slotminuten zette Dongen nog wel aan. Maar de intussen stevig bikkelende defensie, met de soevereine Alex de Jong in de hoofdrol, hield stand. Na het laatste fluitsignaal gingen bij IFC de armen collectief in de lucht, want er konden weer 3 heel belangrijke punten worden bijgeschreven.
