• Beginpagina
• Algemeen
  • Wie zijn we
  • Adverteren
  • Veelgestelde vragen
  • Lezersbijdrage
• Bedrijven
  • A t/m Z gids
  • Bedrijfspanden
  • Adverteren
  • Link aanmelden
• Vacatures
• Organisaties
  • A t/m Z gids
  • Adverteren
  • Link aanmelden
• Agenda
  • Actueel
  • Archief
  • Uw activiteit aanmelden
• Nieuws
  • Nieuws
  • Sportnieuws
  • Politieberichten
  • Weer
  • Archief
  • Nieuws melden
• Samenleving
  • Wonen
  • Werken
  • Uitgaan
  • Onderwijs
  • Politiek
  • Recreatie
  • Geloofsbeleving
  • Gezondheid
  • Vervoer
• Links
  • Regionaal
  • Overig
  • Link aanmelden
• Contact
  • Contactformulier
  • Nieuws melden
  • Nieuwsbrief

Column

Hier vind je de column van Willem Schneider.

Wil je reageren op een van de artikelen?
Stuur hem dan een bericht op willemschneider@solcon.nl


 

Begroting 2007 (woensdag 1 november 2006)

Komt u wel eens bij de raadsvergadering als de begroting van de gemeente voor volgend jaar wordt behandeld? Waarschijnlijk niet. Maar dan hebt u heel wat gemist. Natuurlijk: fracties en het college hadden hun fanclub meegenomen. De grootste fracties hadden meer fans dan de lijsten Burger en Groos op de publieke tribune. Maar toegegeven: het college had de grootste aanhang in de vorm van vele ambtenaren.

In de "ons kent ons" club met een sterke sociale controle viel natuurlijk de verdwaalde journalist op. Hij vertelde me dat hij de dienst waarnam voor een befaamde collega. Betrokken journalist had het overigens al gauw gezien, want na eerste helft van de wedstrijd is was hij verdwenen. Ik zag hem ook niet tijdens het belangrijkste deel van de wedstrijd, namelijk de stemmingen over de begroting 2007 en over mogelijk ijzersterke wijzigingsvoorstellen, die tijdens vlammende betogen van de oppositie werden ingediend.

Daarom: het leek mij goed u deelgenoot te maken van een (gekleurd) verslag van een rustig verlopende begrotingsraad. Ik geef toe: het is een vorm van zoals de Amerikanen plachten te noemen "embedded journalism".

Als u aan de term "begroting" denkt, denkt u waarschijnlijk meteen aan cijfers, al dan niet achter de komma. En aan de behandeling van de begroting aan een dominante rol van de wethouder van Financiën. Zo niet bij de begrotingsbehandeling van Ambacht.

Waar ging het dan wel over? Wel, over onderwerpen waar boekhouders, accountants en meer mensen uit deze sector weinig mee op hebben. Het ging namelijk over: taal, in het bijzonder over het formuleren van zinnen van de oppositie (met komma’s en punten], het openbaar onderwijs, het vrijwilligerswerk (mantelzorg) en niet te vergeten: het vandalisme.

Verrassend vond ik toch de inbreng van het CDA. Waarom? Dat kunt u straks lezen.

"Met het college is het goed peren eten", zo verwoordde de VVD-fractievoorzitter de gedachte van de coalitiepartijen. En zo zou was het ook: de coalitie had ingestemd met de kadernota en ik verwachtte weinig oppositie. Deze fractievoorzitter sprak niet welk soort peren hij bedoelde. Positief was dat de oppositie dat wel deed. Zij bracht (zij het op bescheiden wijze) een bepaald soort peren in de strijd: zij gebruikte het wapen van het interrumperen. Soms werd ook nog een amendement of motie ingediend door de oppositie. Na de stoere taal in de begrotingskrant moest ze toch nog wat, nietwaar? Zo schreef de PvdA in deze krant: "Nu verlangen we nog dat de afgepakte bijdragen aan de welzijnsorganisaties worden teruggegeven al in 2007. Daar gaat de Partij van de Arbeid voor! " Dat soort kreten gaat er bij de lezer in als koek.

Echter: de PvdA kwam met niet realistische voorstellen om de "afgepakte" bijdragen aan te passen. Het is natuurlijk leuk om Bouquet 10.000 euro toe te dichten. Maar de besprekingen met deze organisatie zijn momenteel nog gaande.

Interessant is natuurlijk de "move" van de oppositie om de identiteit (met name het onderdeel zondagsrust) in stelling te brengen tegen de coalitie. De lijst Groos (u weet wel, de lokale van variant van Leefbaar Rotterdam) kwam hiermee: weg met de zondagrust, want juist op zondag moeten de winkels openen, moeten er meer recreatiemogelijkheden komen (jeugdspeelpark en Cascade dus open). Want is nu het immers een saaie bedoeling, nietwaar?

Voor mij is deze zondagsrust juist een verademing. Want als je op zondagavond in het Baxpark met je zoon wandelt, ademt dit park een serene rust uit: geen (hang)jongeren, geen massaal geparkeerde auto’s. "Levensbeschouwelijke aspecten binnen de gemeente, zoals de zondag als een dag van rust, bezinning en ontmoeting worden gerespecteerd", zo staat in het coalitieprogramma te lezen. Een formulering die gelukkig ook  de VVD-fractie onderschrijft.

Vanuit de lijst Burger kwamen alarmerende geluiden over de kwaliteit van het openbaar onderwijs bij de Dukdalf. Maar dat valt allemaal wel mee volgens de wethouder Onderwijs. Of daarvoor je nu een motie moet indienen, en vervolgens weer intrekt, dat lijkt me een beetje teveel van het goede.

Dan de mantelzorg. Ik betrek hierbij voor het gemak ook met de behandeling van het beleidskader WMO in de raad van november erbij. Dit kader is in regionaal (jawel in Drechtstedenverband] opgesteld en de gemeenteraad ging –ondanks de kritische opstelling van het lokale WMO-platform- moeiteloos akkoord. Het is te waarderen dat de wethouder zich  inzet om "zoveel mogelijk recht aan de cliënt" te doen. Dat betekent mijns inziens een keuzevrijheid, die een keuze voor identiteitsgebonden instellingen garandeert. Maar over de Verordening zelve (met elementen als kwaliteit, eigen bijdrage) komen we nog te spreken.

Bij WMO vervullen de mantelzorgers een cruciale rol. Dat is waar! Tegelijkertijd: deze groep (meestal vrouwen) bevindt zich in het "spitsuur" van het leven. Aan veel kanten wordt aan hen getrokken: ze worden oppasoma’s of –opa’s, ze zorgen voor hun ouders, zorgen voor hun eigen gezin, of zij gaan de arbeidsmarkt op, al dan niet gedwongen door de hoge kosten van het levensonderhoud. Dan gaat het om kosten, die gemaakt moeten worden als gevolg van besluiten die door de Rijksoverheid zijn genomen. Meer mantelzorgers én meer betaald werk (in de zorg) zoals de Rijksoverheid wil, lijken me moeilijk samengaan Kortom: de mantelzorg ondervindt veel concurrentie.

Een apart vraagstuk is nog de inzet van vrijwilligers bij chronisch zieken, waar één kostwinner in het gezin is. Hoe kan men dan de mantelzorgers voor een lange termijn inzetten? Valt dat allemaal wel te organiseren?

Overlast
Bij dit onderwerp vielen de termen "Baxpark", "De Brink" en de "Volgerlanden". Inderdaad: de laatste tijd worden daar nogal wat vernielingen aangericht of veel hangjeugd wordt aangetroffen. Maar gelukkig werd de discussie breder getrokken. Het is niet alleen de jeugd die overlast bezorgt. Alle partijen besteedden in hun bijdrage bij algemene beschouwingen wel aandacht aan veiligheid, fatsoen, eigen verantwoordelijkheid.

Een en ander resulteerde in een brede motie van de grootste fractie, die raadsbreed werd ondertekend. Ook de PvdA haalde uiteindelijk toch bakzeil. Dat kan ook niet anders, want de motie kent een hoog ambitieniveau: ondanks alle kritiek die raadsleden vaak hebben op het aantal ambtenaren, wordt het college gevraagd te komen met een voorstel tot de aanstelling van "een handhavingambtenaar".

Als ik dat zo bekijk, krijgt deze ambtenaar een breed takenpakket. In elk geval behandelt deze ambtenaar klachten met betrekking tot vernielingen in openbare ruimten (o.a. abri’s), het "ongedisciplineerd parkeergedrag" (zeer goed, maar er kan nogal wat jurisprudentie over deze term ontstaan], het "ongedisciplineerd aanbieden" van huisvuil, klachten over het verkeersgedrag "die de verkeersveiligheid van auto’s en (brom)fietsers negatief beïnvloed" en niet te vergeten "overlast van hondenpoep". Waarschijnljik heeft de opsteller dit punt in de motie opgenomen, omdat vanuit de kleinere oppositiefracties (lijst Groos bijv.) tijdens de Algemene Beschouwingen veel aandacht voor dit punt werd gevraagd.

Met deze raadsbrede motie wil de raad een "een publiek signaal afgeven om daarmee een publiek debat op gang te brengen". Niemand kan tegen zo’n signaal aan het Ambachtse publiek zijn. Hopelijk zullen de Ambachters dit knipperende sein ook oppikken. Hoe of wat? Dat lezen we misschien terug in een evaluatie.

Tja, en dan het CDA. Een fractie die zich tijdens achtereenvolgende begrotingsraden wel op een of andere manier weet te profileren. Nee, ik ben geen CDA-stemmer en ga deze partij ook niet promoten. Toch vielen de bijdragen van deze fractie op. Niet door een amendement in te dienen tegen de eigen wethouder, zoals vroeger wel eens gebeurde. Nee, nu gaat het beter in Ambachts welzijnsland!

De CDA-fractie bedacht daarom een andere list: ze haalde de SGP-ChristenUnie rechts in. Zo kwam de fractievoorzitter met de idee om op Hervormingsdag Maarten Luther in stelling te brengen. Of het Rooms-katholieke deel van de fractie (zo deze er is] en het dit deel van de achterban (en die is er vast wel in Ambacht) hier zo blij mee zijn, waag ik te betwijfelen. Nee, het CDA bracht niet Johannes Calvijn instelling. Overigens ook de SGP-ChristenUnie niet. Er waren geen andere stellingen van de confessionele partijen.

Op een andere wijze trok het CDA de aandacht. Als een "generatiepartij", bracht zij een "coming star" in beeld. In haar traditie (‘zo vader, zo zoon",  zie Piet Hein Donner) lanceerde het CDA mr. Patrick van der Giessen (jawel, de zoon van de vorige wethouder). Op de achtergrond gecoacht door zijn vader – wat wil je nog meer- slaagde deze lancering slaagde glansrijk: hij kreeg naloop een mooie prijs van de "jury" in de vorm van een zak spekjes……..

Als ik terug denk aan deze begrotingsraad en de novemberraad vraag ik me of de oppositie en het dualisme in de praktijk in Ambacht nog wel bestaat. Natuurlijk: er worden door de oppositie wat bedenkingen geplaatst tegen het beleid, er wordt wat geageerd tegen de regionale inkadering van het beleid ("geen sneltrein", "verlies van autonomie", "moeite met een verhoging van 1,5 Euro aan Drechtsteden") maar uiteindelijk wordt met de strategische keuzen van het college ingestemd.

Ik noem dan de begroting, het welzijnsjaarprogramma, de wijziging van de Gemeenschappelijke Regeling Drechtsteden, het beleidskader van de WMO.

En om toch iets van een oppositiepartij te zijn, overwoog de PvdA een "motie van treurnis" -whatever it may be - in te dienen. Dat was in de novemberraad tijdens een extra kredietaanvraag van 600.000 Euro voor de aanleg van het nieuwe MOL-afvalverzamelsysteem. Wat de meerwaarde was van deze motie, ontging mij geheel. Terecht sprak VVD-er Stehouwer van een deerniswekkende gebeurtenis om met deze motie te dreigen. De betrokken wethouder had immers al het boetekleed aangetrokken.

Bestaat er ook nog dualisme? Formeel wel, maar het Hoge College keek achterovergeleund en tevreden naar de begrote oogst (peren) die werd binnengehaald. Inderdaad: soms wees de wethouder Financiën de oppositieleider even terecht, maar dat versterkte het theatergevoel. En wat betreft de motie van de handhavingambtenaar, die raadsbreed werd gesteund? Ook hier geen spanning tussen college en raad! Integendeel: de burgemeester "omarmde" zelfs deze motie.

De eendracht van college en de raad maakt macht nietwaar? Maar is dat geen monisme?

Al met al: in de Ambachtse raad is er geen "gemor- en bromcultuur" om een term van premier Balkenende te gebruiken.

De discussie in de raad tussen oppositie en de wethouders –met name de wethouder van Financien doet mij denken aan de dialogen in de Politeia van de Griekse filosoof Plato. In dit omvangrjike boek geeft de persoon Socrates in uitvoerige beschouwingen aan welke staatsvorm (beleid) hij de beste vindt, en zijn opponent geeft betrekkelijk weinig tegengas door alleen wat vragen te stellen.

Intussen loopt de landelijke verkiezingskoorts op. Blijkbaar zijn er volgens de media maar twee soorten kiezers: strategische en zwevende kiezers. Het lijkt een hype om zwevend te zijn: zelfs Andries Knevel zweeft tussen CU en CDA zo gaf hij publiekelijk aan in zijn uitzending met Balkenende.   

Als men geen ideologische band heeft met een partij is dat niet zo vreemd. Je kiest namelijk op basis van virtuele werkelijkheden:

- fluctuerende opiniepeilingen (geen werkelijke verkiezingen dus),

- televisie-interviews en debatten, radiodebatten, kranteninterviews (je krijgt van politici en hun presentatie en hun woorden een indruk, terwijl ze in de dagelijkse omgang en in hun daden anders zijn),

- op vage beloften als het gaat om coalitievorming (wie gaat met wie, de grote partijen en de kleinere partijen, bijv. de CU, houden hun keuzen voor zich). Alleen de SP en GroenLins willen links af.

Op basis van deze sluier van onzekerheid en onwetendheid, maakt u als strategische en zwevende kiezer op het laatste moment een keuze. U houdt er dus de spanning er in! De belangrijkste politici en een groot deel van kiezers zijn derhalve elkaars evenbeeld: zweverig!!