• Beginpagina
• Algemeen
  • Wie zijn we
  • Adverteren
  • Veelgestelde vragen
  • Lezersbijdrage
• Bedrijven
  • A t/m Z gids
  • Bedrijfspanden
  • Adverteren
  • Link aanmelden
• Vacatures
• Organisaties
  • A t/m Z gids
  • Adverteren
  • Link aanmelden
• Agenda
  • Actueel
  • Archief
  • Uw activiteit aanmelden
• Nieuws
  • Nieuws
  • Sportnieuws
  • Politieberichten
  • Weer
  • Archief
  • Nieuws melden
• Samenleving
  • Wonen
  • Werken
  • Uitgaan
  • Onderwijs
  • Politiek
  • Recreatie
  • Geloofsbeleving
  • Gezondheid
  • Vervoer
• Links
  • Regionaal
  • Overig
  • Link aanmelden
• Contact
  • Contactformulier
  • Nieuws melden
  • Nieuwsbrief

Column

Hier vind je de column van Willem Schneider.

Wil je reageren op een van de artikelen?
Stuur hem dan een bericht op willemschneider@solcon.nl


 

Journalist op oranje (maandag 12 juni 2006)

Toen ik jong was, had ik nog van die dagdromen. Stel je voor dat je later een flitsende reporter of een snelle journalist voor een dagblad zou worden!  Of je interviewde bekende raadsl(i)eden of zelfs Kamerleden en ministers! Ach ja, u herkent dat wel. En met dergeljke dagdromen is niets mis mee. Ook niet met journalisten. Uit deze groep zijn grote politici gekomen, nee - ik noem geen namen. 

Toch ben ik  blij dat ik geen dagbladournalist ben geworden. Dat gevoel had ik onlangs nog. En zal ik u vertellen waarom. Ook waarom ik een goed (politiek) Oranjegevoel heb.

In de eerste plaats was er tijdens een van de laatstgehouden vergaderingen van de Ambachtse gemeenteraad een (verdwaalde) journalist aanwezig. Veel raadsleden keken hun ogen uit, want  -ja dit is een publiek geheim-  de journalisten van de regionale dagbladen (excuses Dagblad) komen zelden meer bij deze vergaderingen.

Deze redenen zijn divers, zo vernam ik uit de wandelgangen: erg gebeurt te weinig (spectaculairs) in de raad en er is te weinig ruimte in de krant. Wat het laatst betreft: daar heeft de Raad geen invloed op. Wat het eerste betreft: de keerzijde is dat Ambacht degelijk en dus goed wordt bestuurd. De onderlinge verhoudingen zijn goed, ondanks alle "dualisme".

Nu weer even terug naar de betreffende verdwaalde journalist. Hij was aanwezig bij een informatieve vergadering van de Raad. Geïnteresseerde fracties of raadsleden konden (schriftelijke) vragen over het zogenaamde Programmajaarverslag 2005. De portefeuillehouders/wethouders hadden deze vragen ruim van tevoren gekregen en konden de antwoorden -na overleg met ambtenaren-  oplezen of uit het hoofd "opzeggen". Dat gaf mij het gevoel van: waar dient deze vergadering toe? De antwoorden hadden toch ook schriftelijk kunnen worden gegeven?
 
Met dit gegeven in het achterhoofd vond ik het vreemd wat de aangetrokken vertegenwoordiger van het regionale journaille kwam doen tijdens deze raadsvergadering. Ik ga natuurlijk geen verslag doen van ons gesprek. Maar wil ik kwijt dat betrokkene geïnteresseerd was over het onderwerp Volgerlanden, u weet wel onze Vinex-lokatie (een klein dorp met een stedelijke uitstraling in ons grote dorp) en waarin inmiddels de meerderheid van het college van B&W woont.

Toch was een ander wel sneu voor onze journalist: ik wist natuurlijk dat er nauwelijks vragen waren over de Volgerlanden die goed waren voor een "primeur". De volgende dag snelde ik vanzelfsprekend naar HET bekende dagblad om eens te kijken wat de betrokken journalist had geschreven. Drie keer nam ik de regiobijdrage door, maar helaas: er stond geen letter in over deze informatieve Raadsvergadering.  Een gemiste kans voor Ambacht!

Dat goede gevoel geen regiojournalist te zijn, had ik ook tijdens een jaarlijks hoogtepunt voor het college van B&W. U gelooft het misschien niet, maar elk jaar nemen de wethouders en de burgemeester een keer de wijk uit hun bunker, dat is het gemeentehuis. Ze gaan zelfs de straat op in een vorm van een "wijk- of beter gezegd - buurtbezoek".
Omdat het dorpsgevoel te versterken, buurten zij dit jaar in "Het Dorp" (jawel!). Voor het hooggeeerde college is dat inderdaad een naburige wijk, omdat zij allen niet in "Het Dorp" wonen. Onderscheid moet er zijn, nietwaar?
Deze wijk heeft een primeur! Vandaar dat er ook een befaamde journalist op deze avond aanwezig was, zo vermoed ik althans. "Het Dorp" was immers door het college aangewezen als een "pilot" voor het buurt- en wijkgericht werken. Hier zou dus de aftrap moeten plaatsvinden voor een speerpunt in het coalitieprogramma. "Back to roots", zo is de gedachte van Raad en College: begin dus in de buurt  -al dan niet versierd met oranjevlaggetjes.
Tijdens de avond kwamen diverse bewoners met hun klachten, die overigens niet zoveel afweken van het vorige bezoek van enkele jaren geleden: te hard rijden (vooral van motors), parkeerproblemen, gevaren voor spelende kinderen, enz. Maar dat heeft u allemaal op voortreffelijke wijze kunnen lezen in een goed journalistiek verslag. Jammer voor deze verslaggever is dat vanuit het college niet tijdens deze avond werd gevraagd naar de daadwerkelijke behoefte in de zaal voor het buurt- en wijkgerichte werken. Er was grote belangstelling van de kant van de bewoners, dus waarom dan geen peiling? Vanuit journalistiek oogpunt zou dit een "eye-opener" zijn geweest. 

Vanuit sportief oogpunt was het oogpunt bijzonder nuttig dat de wethouders de buurt gingen inspecteren. Het college wil immers de sport in Ambacht bevorderen, vooral de breedtesport. Ik geloof niet dat zij de trapveldjes ook hebben uitgeprobeerd door een partijtje te voetballen tegen de bewoners. 
Of zij en de aanwezige raadsleden uiteindelijk een "winnersgevoel" van deze avond hebben overgehouden is mij onbekend. Maar voor de ingewijde toeschouwer moet het toch bekend zijn dat bij het college en bij het elftal van de coalitiefracties het Oranjegevoel hoog in het vaandel (of logo) staat. Heeft u ook een dergelijk Oranjegevoel? Tel dus uit je winst! 

Over de breedtesport gesproken: deze zomermaand is juist het moment om hieraan deel te nemen. Ik vind dat een sportievere insteek dan voor de beeldbuis de WK (zittend of hangend) wedstrijden te bekijken. Dan komen de bestede gelden voor de breedtesport beter uit de (oranje)verf!

En het journalistieke front? Onze befaamde journalist leek na afloop van het buurtbezoek niet uit veld te zijn geslagen.

Dus: toch maar dagbladjournalist worden? Nou, nee, want opnieuw dreigen er bij onze populaire ochtendkrant  ontslagen. Dan gaat bij mij het licht Oranje knipperen en dat geeft geen goed gevoel. Daarmee scoort de krant laag. Als niet-Dordtenaar zeg ik: ADieu!!