• Beginpagina
• Algemeen
  • Wie zijn we
  • Adverteren
  • Veelgestelde vragen
  • Lezersbijdrage
• Bedrijven
  • A t/m Z gids
  • Bedrijfspanden
  • Adverteren
  • Link aanmelden
• Vacatures
• Organisaties
  • A t/m Z gids
  • Adverteren
  • Link aanmelden
• Agenda
  • Actueel
  • Archief
  • Uw activiteit aanmelden
• Nieuws
  • Nieuws
  • Sportnieuws
  • Politieberichten
  • Weer
  • Archief
  • Nieuws melden
• Samenleving
  • Wonen
  • Werken
  • Uitgaan
  • Onderwijs
  • Politiek
  • Recreatie
  • Geloofsbeleving
  • Gezondheid
  • Vervoer
• Links
  • Regionaal
  • Overig
  • Link aanmelden
• Contact
  • Contactformulier
  • Nieuws melden
  • Nieuwsbrief

Column

Hier vind je de column van Willem Schneider.

Wil je reageren op een van de artikelen?
Stuur hem dan een bericht op willemschneider@solcon.nl


 

Aan U de keus (woensdag 15 februari 2006)

“Ben ik in beeld??” Een vraag die menig lokale lijsttrekker de komende week zich zal stellen. Als zwevende kiezer bent u zich ongetwijfeld aan het oriënteren: wie ik zal nu eens proberen? Zeker als u de vorige keer D66 of GroenLinks hebt gestemd, dan lijkt me deze vraag des te actueler! Waarom? Waarschijnlijk om u afkeer van de verbluffende flexibiliteit van de landelijke politici van D66 te tonen. Maar er is meer: de lokale politici van deze links-libertaire partij zijn blijkbaar even teleurgesteld als u en laten het ook afweten. En GroenLinks? Die lijkt, zoals de Betuweroute, ondergronds te zijn gegaan in onze groene gemeente. Ze laat ons links liggen. Anders gezegd: D66 en GroenLinks vindt u niet terug op de te kiezen partijen. De VVD en PvdA blij natuurlijk.

“U heeft het voor het zeggen”. “Stem op een vrouw”.  Met dergelijke kreten probeert de Rijksoverheid u op 7 maart te bewegen voor de gemeenteraad te gaan stemmen. Prachtig dat soort kreten, maar ze doen nogal paternalistisch aan. U bent immers mondig genoeg om te besluiten of u gaat stemmen! Bovendien: in Ambacht is (in) De Brug de kloof van kiezer en de gekozene allang gedicht.

Ook voeren de Ambachtse partijen de komende weken een permanente campagne, waar vooral de drukkers wel bij varen! Posters, folders, flyers en soort zaken krijgt u in de bus. Of kunt u - terwijl u even een boodschapje doet- de raadsleden “live” aanschouwen. Een nieuwe hype der politici is namelijk om zich onder de “gewone burgers”  te begeven: op de wekelijkse markt natuurlijk, bij de winkelcentra, of gewoon “de wijk in te trekken”  (what ever it may be!).

Verder heb je de “speciale” bijeenkomsten: voor de jongeren, voor de ouderen, want de “lijsttrekker” moet “in beeld” zijn, nietwaar?. Maar: waar zijn de bezoeken aan de vrijwilligers, de mantelzorgers, etc?

Hoogtepunt van de Campagne is het Politiek Café. Deze happening organiseert de gemeente.  Jawel: de gemeentelijke overheid bemoeit zich actief met de verkiezingscampagne!! Het woord Café doet u ongetwijfeld denken aan de borreltafel, waaraan zo nogal wat kreten worden geslagen over de “toestand in de islamitische- wereld of in Nederland”. De zogenaamde “Borrelpraat”!  Ik hoop dat niet dat de lijsttrekkers op die avond (noteer in uw agenda 1 maart aanstaande!) zich tot dit niveau beperken.

Door degenen, die er voor hebben doorgeleerd, is daar echter diep over nagedacht! Dus: maak u daar over geen zorgen. En als ik me niet vergis heeft u zelfs inspraak in de onderwerpen die aan de orde komen. Tel uit uw winst!!

Tja, wie zullen er spreken? En hoe komen ze in beeld?? Het antwoord op de eerste vraag is: niet de duwers die bevinden zich ongetwijfeld onder het gewone publiek -  maar de trekkers van de lijsten: Teunis Stoop (nieuwkomer met Stip!), Michiel van der Vlies (nee, niet van de SGP, maar wel een veelbelovende nieuwkomer van haar “zuster”partij), Marcel Doodkorte (voor uw herinnering: wethouder van Financiën), en Dick van der Reijden (van de oppositie en afkomstig uit het onderwijs, hetgeen in de Raad nog altijd merkbaar is). Annemarie Burger moet ik even apart noemen, want zij durft het als enige vrouwelijke lijsttrekker op te nemen tegen de eerder genoemde heren. En de ervaring leert dat zij dat met veel verve doet!

Grote Afwezige zal de aanvoerder van de enige nieuwe partij in Ambacht zijn, luisterend naar de naam ONA (Onafhankelijk Nieuw Ambacht). Afgaande op deze naam zou je vermoeden dat het gaat om een club die van Ambacht een vrijstaat wil maken: een soort afscheidingsbeweging. Maar als je inzoemt op de website van Lijst van der Stelt, is de onafhankelijkheid van het Nieuwe Ambacht beperkt tot de lucht: geen UMTS-masten op de grond en in de lucht, geen helikoptervluchten en andere vluchten toestaan door particulieren boven de Volgerlanden en de Achterambachtseweg. Toch fijn, dat ONA het zo (v)luchtig ziet, nietwaar?

Waarom is ONA afwezig? Ik weet het niet, maar het schijnt volgens de krant iets met financiën te maken te hebben. Maar misschien is dat ook wel het Nieuwe van ONA: door niet aanwezig te zijn val je ook op! Hoe het ook zij: een originele en moedige benadering!

Hoe komen de Lijsttrekkers in beeld? Daar zullen zij ongetwijfeld over nagedacht hebben. Of de gemeente “dresscoaches” in dienst heeft, weet ik niet. Mocht dat het geval zijn, dan zullen deze Trekkers ongetwijfeld van het inzicht van deze coaches gebruik maken.

Ja, u weet dat ik iets heb met de literaire schrijver Godfried Bomans. Hij beschrijft in de “Man met de witte das” op humoristische wijze de optredens van zijn vader, die rond 1920 enkele jaren Kamerlid was van de Rooms-Katholieke Staatspartij (RKSP). Dit slimme kamerlid (ja, die waren er vooral toen), hield in zijn district spreekbeurten. Godfried herinnerde zich nog een voorval, dat hij had gehoord van mevrouw Kortenhorst,  u weet wel: de echtgenote van een vroegere Kamervoorzitter. Het trof haar dat het toenmalige kandidaat-Kamerlid tijdens de verkiezingsbijeenkomst in Lisse terloops meldde hij dat op die dag juist jarig was. Mag ik u laten meegenieten van een passage uit Godfrieds boek:

“Nadat het applaus hierover verstorven was, gaf mijn vader toe dat men zo’n dag  gewoonlijk in zijn gezin doorbracht. Wat ging immers voor? Het geluk van een zevental Haarlemmers die de geliefde kostwinnaar in hun midden zagen, of het welzijn   van een geheel district? Het antwoord kon niet twijfelachtig zijn. Hij had, na een  bange worsteling gekozen, hij kwam hier rond voor uit, het laatste gekozen. Men kan na zo’n mededeling geen kwaad meer doen en mijn vader wikkelde de avond dan ook moeiteloos af” 

Een week later was deze mevrouw opnieuw in Hillegom onder het gehoor van dit Kamerlid en ze hoorde opnieuw dat hij jarig was. “Mijn vader bleek het zonderlinge besluit genomen te hebben om gedurende maand iedere dag jarig te zijn”, aldus Bomans.  Inderdaad, dan kom je in beeld en loop je tegen de mand!

Tip voor de sprekers tijdens het Politiek Cafe: Zo dus moet het dus niet! Onder het gehoor van uw publiek tijdens uw tournee onder de Jongelingsverenigingen, in de sportkantines, of in de Vijverhof, kunnen zich namelijk ook mensen bevinden die ook in Cascade aanwezig zijn. Dat moet u niet uitsluiten! 

Dan iets over het binnenkomen van de spreker(s). Volgens Bomans is het tegenwoordig de gewoonte dat een politiek spreker zich reeds in de zaal bevindt. De bedoeling ervan is “niet op te vallen, men wil de schijn vermijden als zou men zichzelf voor belangrijk houden.” Vroeger was dat beeld anders:  “men schreed zeer laat in eivolle zaal als een vorst naar binnen. De spreker werd daarbij vooraf gegaan door enige nietige persoonlijkheden, die met zweterige armbeweging ruim baan maakten en neeg van links naar rechts, af en toe een plakker die zich bijzonder had gemaakt in de wang knijpend of bij de oorlel vattend. Dit alles niet zonder eigendunk”… “De spreker vertegenwoordigde op dat moment de “partij”. Door hem zo feestelijk mogelijk binnen te halen, verhief men zichzelf of althans de eigen beginselen tot de grootst denkbare hoogte.” De manier waarop men zich voortbewoog, was essentieel. Kwam de spreker joviaal zwaaiend binnen, dan “voelde men dit is mis”. Degenen die zich met neergeslagen ogen “voorwaarts repten”, misten ook hun doel. De vader van Godfried deed het aldus: “een wakker voortstappen door het middenpad, waarbij zijn handen aan de half opgeheven armen sneldraaiende bewegingen maakten, die zowel als blijde aanvaarding als nederige afwijzing van de ovatie begrepen worden” Op deze wijze kom je als Lijsttrekker ook in beeld Afwachten dus hoe de lijsttrekkers in Cascade hun entree maken.

Tot zover de beelden van Godfried over zijn vader op verkiezingstournee. Voor de Ambachtse lijsttrekkers misschien leerzaam, misschien ook niet. In elk geval, wel vermakelijk!

Tenslotte: bij het stembureau komt u als kiezer in beeld. Welke lijst(trekker) kiest u? De eerste, de beste? Tja, aan u op 7 maart de keuze, want “U heeft het voor het zeggen”